Поиск по этому блогу

Мае вершы, надрукаваныя ў “Газеце пенсіянера” – 8

 

Мае вершы, надрукаваныя ў “Газеце пенсіянера” – 8

 

 

Віншаванне з днём Восьмага сакавіка  (Жанчынам)

 

                          У гэты дзень прырода

                                                                Прачынаецца ад сну.

                                                                Усміхніцеся, сустрэньце

                                                                Нашу мілую вясну.

 

                                                               Няхай радасць прынясе,

                                                               Няхай душу вам сагрэе.

                                                               Для мяне, як для мужчыны,

                                                               Вельмі важная падзея.

 

                                                             Здароўе мацуйце,

                                                             Сяброў набывайце,

                                                             Трывалы падмурак

                                                             Для блізкіх стварайце.

 

                                                             Жывіце у міры,

                                                             Без страшнай вайны.

                                                             Шчыра віншую

                                                             Са святам вясны.

 

                                                            Няхай словы пажадання,

                                                            Нібы птушачкі, ляцяць.

                                                            Буду рады, калі змогуць

                                                            Вам настрой яны падняць.

                                                                                         2026

                                                                                   № 10, сакавік 2026 года.

 

                                                                                                 Аляксей Якімовіч

Халоднаю вясною

 

                              Вясна наступіла.

                                                                      Сыпле снег на кветкі.

                                                                      Безабаронныя яны,

                                                                      Як малыя дзеткі.

 

                                                                     Людзі вінаватыя:

                                                                     Награшылі шмат.

                                                                     Папрашу я Бога:

                                                                     -- Зберажы наш сад!

 

                                                                    Папрашу той вецер,

                                                                    Што ляціць халодны:

                                                                    -- Супакойся крыху,

                                                                    Будзь для нас лагодны!

 

                                                                    Падаюць сняжынкі,

                                                                    Сыплюцца з дажджом.

                                                                    Хмарна і няўтульна

                                                                    Сёння за акном.

 

                                                                    Матылькі зімовыя

                                                                    Вясну адганяюць.

                                                                    У маім садзе кветкі

                                                                    Плачуць, замярзаюць.

 

                                                                    Надзею, як збавенне,

                                                                    Я ў душы нашу.

                                                                    Вочы у сумоце…

                                                                    Бога папрашу.

                                                                                      2026

                                                                          № 19, май 2026 года.

 

                                                                                                              Аляксей Якімовіч

Растрывожыла душу

 

Каля рэчкі у ляску

                                                              Расцвіла каліна.

                                                              Растрывожыла душу

                                                              Мілая дзяўчына.

 

                                                              Лес каліну затуляе,

                                                              Упрыгожвае палі.

                                                              Ты адзінае сузор’е

                                                              Для мяне тут, на зямлі.

 

                                                              Калі б быў я музыкантам,

                                                              Для цябе зайграў бы,

                                                              Хвалі цёплага кахання

                                                              Вышэй узнімаў бы.

 

                                                              Калі б ты мне дазваляла,

                                                              За руку трымаў бы.

                                                              Каб не выцяла бачок,

                                                              Саломку падсцілаў бы.

                                                   

                                                               Калі б раптам загадала,

                                                               Рыцарам я стаў бы.

                                                               Як любімую Айчыну,

                                                               Цябе абараняў бы.

 

                                                               Калі б меў такую волю,

                                                               Шчасце падарыў бы.

                                                               Сілу ў Бога папрасіўшы,

                                                               На руках насіў бы.

 

                                                                Калі б надта захацела,

                                                               Знайшоў бы залацінку

                                                               І адзеў бы на твой палец

                                                               У добрую хвілінку.

 

                                                               Калі б мы пабраліся,

                                                               У райскі сад вадзіў бы,

                                                               Маладую яблыньку

                                                               З табой пасадзіў бы.

 

                                                               Калі хочаш быць каханай,

                                                               Не лянуйся, пакахай.

                                                               Светлыя пачуцці

                                                               Ты не замыкай.

                                                                                      2025 год

                                                          № 22, май 2026 года.