Мае вершы, надрукаваныя ў “Газеце пенсіянера” – 6
Аляксей Якімовіч
Абагнаў
Прыехаў я на дачу,
Там папрацаваў.
Увечары здалося:
Старасць абагнаў.
Я не памыліўся.
Старасць ззаду засталася.
Ды не хоча адпускаць:
Даганяе, не здалася.
Усё бяжыць яна за мною,
Зусім не адстае
І галёкае што сілы:
“Мы даўно свае.
Парадніліся з табою,
Сто балячак маем.
Не каханне, не спатканне –
Пенсію чакаем.
Не бяжы, прысядзь на лаўку,
Адпачні ў цяньку.
Бачу: моцна забалела
Табе у баку”.
Я бягу, бягу, бягу,
Шырока ступаю.
Ад назойлівай бабулі
Як мага ўцякаю.
Людзі дзівяцца, глядзяць,
Не ведаюць, што сталася.
Летнім вечарам на вуліцы
Нямала іх сабралася.
Не дагнала мяне старасць.
Войкнула і стала.
Музыкай ў вушах гучыць:
“Стамілася, адстала”.
2025 год
“Газета пенсіянера”, № 37,
верасень 2025 года.
Аляксей Якімовіч
Пад мірным небам
Сонца
выйшла з-за гары,
Косы расплятае,
Зямлю лашчыць з вышыні,
На нас пазірае.
У бяздонным небе
Хмаркі праплываюць,
З травінак зялёных
Росачку збіраюць.
Каласкі налітыя
Цягнуцца ўгору.
У шырокім полі
Мала ім прастору.
У маім садочку
Птушачкі спяваюць,
Раніцу дзівосную
Славяць і вітаюць.
Вёсачкі прачнуліся,
Радуюць гамонкай.
Песня беларуская
Гучыць над старонкай.
Гучыць, разліваецца,
З маёй душы льецца.
Пазірае сонейка,
З вышыні смяецца.
-- Сваю мову берагу,
На ёй размаўляю.
А суседзяў дарагіх
У госці запрашаю.
Едзьце ў Слонім да мяне,
Едзьце ў Мінск-сталіцу.
Падрыхтуем мы для вас
Цацачку-святліцу.
Прыязджайце ў Беларусь,
У госці прыязджайце,
Разам з намі раніцу
Песняй сустракайце.
2023 год
“Газета пенсіянера”, № 38,
верасень 2025 года.
Аляксей Якімовіч
У садзе імяніны
Дзівосная пара.
Вішнёвы сад расцвіў.
Ён, імяніннік, шпакоў
У госці запрасіў.
Сядзяць на вішнях,
Стараюцца, спяваюць,
Святочны сад
У песні праслаўляюць.
Ідзе вясна,
Упэўнена ступае.
Прырода цешыцца,
Красуе, ажывае.
Дажджынкі цёплыя
На сад упалі
І разам са шпакамі,
Прашалясцеўшы, заспявалі
Пра шчасце дарагое,
Пра шчырае каханне,
Пра наша першае
Нясмелае спатканне.
У кожнага яно было.
Натхняла, акрыляла
І над зямлёю на імгненні,
Як птушак, прыўзнімала.
Не адчуваючы зямлі,
Ляцелі мы дамоў
Пад пералівы зграбных
І даверлівых шпакоў.
Спявай, шпачок
Мой мілы, галасісты.
У садзе імяніны.
Дзень слаўны, урачысты.
2021 год.
“Газета пенсіянера”, № 42,
кастрычнік 2025 года.
